"เงือกเปิ้ล" รติพร วอง ความพยายามนำมาซึ่งความสำเร็จ

   เชื่อว่าทุกคนเคยมีความท้อ แต่จะท้อมากหรือน้อยก็แตกต่างกันออกไป ในมุมของนักกีฬาการท้อคือฆาตกรตัวร้ายที่ลายความสำเร็จ บางคนซ้อมเยอะก็เหนื่อยก็ท้อ บางคนแข่งแล้วผลการแข่งขันไม่เป็นที่น่าพอใจก็ท้อ บางคนทำดีแค่ไหนก็ไม่ชนะเสียทีก็ท้อ ซึ่งวันนี้เรามีเรื่องราวของอดีตนักว่ายน้ำคนหนึ่งที่มีฝีมือไม่ธรรมดา เพราะความสำเร็จที่เธอได้มาเกิดจากความพยายามแทบทั้งสิ้น 
    "เงือกเปิ้ล" รติพร วอง คืออดีตนักว่ายน้ำสาวสวยคนหนึ่งของวงการว่ายน้ำไทยซึ่งหลายคนอาจจะไม่คุ้นหูกับชื่อนี้มากนัก โดยเงือกสาวรายนี้เกิดวันที่ 21 มิ.ย.2515 มีพี่น้อง 4 คน ซึ่งเจ้าตัวเป็นลูกคนที่ 3 เริ่มหัดว่ายน้ำครั้งแรกตอนอายุได้ 3 ขวบ ที่สระวิทยาลัยครูสวนดุสิต หรือปัจจุบันคือ มรภ.สวนดุสิต กับ อ.ชื่นอารมณ์ ภาระพฤติ ซึ่งตอนนั้น "เปิ้ล" ตามพี่ชาย 2 คนไปเรียนว่ายน้ำ แล้วสนใจอยากลงเล่นด้วยแต่เล่นไม่ได้นั่งร้องไห้ริมสระ แต่ อ.ชื่นอารมณ์ ภาระพฤติ เห็นว่า "เปิ้ล" มีความสนใจเลยแนะนำกับคุณแม่ว่า "เด็ก 3 ขวบรู้เรื่องแล้วส่งมาเรียนได้เลยเดี๋ยวจัดการเอง"

    การหัดว่ายครั้งแรกกับเด็กวัยขนาดนี้เป็นเรื่องยากที่ใครจะสอนได้ แต่ อ.ชื่นอารมณ์ ภาระพฤติ ผู้มีความสามารถหัด รติพร วัย 3 ขวบได้อย่างอยู่หมัดด้วยวิธีการสอนที่ไม่เหมือนใคร ด้วยการลงสระที่แปลกกว่าคนอื่นในเวลานั้นคือการเกาะหลังครูผู้ฝึกสอนทั้งชั่วโมง พอ อ.ชื่นอารมณ์ ภาระพฤติ สอนคนอื่นได้สักพักก็ดำน้ำลงไปโดยมีเปิ้ลเกาะอยู่ข้างหลัง พอโผล่ขึ้นมาสาวน้อยรายนี้ก็ร้องลั่นสระ แต่ อ.ชื่นอารมณ์ ขู่ว่าถ้าไม่หยุดร้องเดี๋ยวจะดำลงไปอีก ก็เป็นอยู่อย่างนี้จนหมดชั่วโมง ทำให้วันรุ่งขึ้นเปิ้ลไม่กล้าร้องอีก และด้วยพรสวรรค์เธอมีการเรียนรู้ที่รวดเร็วไม่นานก็สามารถเป็นนักกีฬาได้

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น